آسمان ابر ... دلم طوفان ... و چشمانی بارانی ...

" به پایان فکر نکن... اندیشیدن به پایان هر چیز شیرینی حضورش را تلخ می کند. بگذار پایان تو را غافلگیر کند درست مانند آغاز "

و با نگاهی جدید نگاه ها کردم و هیچ وقت نخواسته ام که چیزی عوض شود .همیشه عاشق ثابت ماندن بوده ام . همیشه یک جور ...همیشه یک طور ...

عوض شدن ها مرا سخت دلتنگ می کنند ...( می دونی دلتنگی ها هست ولی اینا جزءی از زندگی هستن .باید پیش رفت. تا خدا چی بخواد راضی ام به رضاش ) .

و این تغییر کردن ها ...

آره راضی ام به رضایش . اگرچه لحظه هایی غافل بودم ولی یقین دارم که همیشه حضور داشت .

چقدر خوب است که ایمانمان را باور داشته باشیم و باور کردن باور هایمان را .

خود را فراموش نکنیم و هیچ وقت یادمان نرود که هستیم و برای چه هستیم .

خدایا خالصانه ترین شکر گذاری ام برای تو ...